optimistisch pessimistisch

Waar zit de onzin van de dingen in onzinnigheden?
Door de onzin van de dingen zin proberen te geven.

Alles wordt beter nadat het eerst naar de klote gaat.
Zo is het en zal het altijd zijn.

Als je verlangt naar gelukkig zijn,
dan weet je en ervaar je wat ongelukkig zijn is.

Is alles relatief? Hoeveel absoluutheid is er?
Wat ik absoluut weet is dat veel relatief is.

mijn eerste blog:

Alvast wil ik iedereen bedanken die eventjes de tijd neemt om eens op mijn blog te komen piepen!
Dit is men eerste kennismaking met de blogger wereld. Het is natuurlijk allemaal nieuw voor me, ik laat alles op
me afkomen zonder al te grote verwachtingen. Nooit eerder heb ik het gedurfd om mijn mening,visie,gedachten en vragen over alles en nog wat met anderen in het openbaar te delen. Wel niet gedurfd is misschien een beetje verkeerd
geformuleerd. Het is eerder een soort nerveus gevoel van onzekerheid, van hoe andere mensen zullen reageren op mijn denkwijze. Wel hier ben ik dan toch en heb ik uiteindelijk de stap gezet om het eens te proberen, zonder me teveel
te laten beperken door bepaalde gevoelens.

Na lang twijfelen en zoeken leek dit me de beste manier om mezelf wat bloot te geven en te uiten naar de buitenwereld toe. Voor mij is dit een hele nieuwe ervaring en zeker een uitdaging omdat ik nog nooit eerder mijn gedachten zo maar op tafel heb gegooid. Ik heb bepaalde visies of misschien wel overtuigingen over het leven die ik vrijwel met niemand deel, dit omdat mensen me niet lijken te begrijpen of willen begrijpen. Dan wordt er me gezegd dat ik gewoon te veel nadenk en veel te ver ga in die gedachten, het interesseert hen blijkbaar niet echt of ze willen er zo diep niet op ingaan.

Dit heeft er uiteindelijk toe geleid dat ik maar in alle stilte alles voor me zelf houd. soms lijk ik zo alleen te zijn met mijn gedachten en verkeer ik in een soort filosofische roes waarin ik uren zit te lezen en te schrijven. zo heb ik intussen al enkele schriftjes vol geschreven met vragen gedachten en visies over het leven, die ik bewust verborgen houd voor de mensen die bij me leven. In feite weten ze maar een fractie van wat er dagelijks in me omgaat. Het is niet zo dat ik me afsluit van de buitenwereld, ik heb dagelijks sociale contacten en praat ook veel en graag, maar dit gaat over de dagdagelijkse dingen zoals een normaal gesprek wordt gevoerd. Ik ben graag bij mensen en heb op zich een vrij normaal leven. Maar toch voel ik me soms vreemd, alleen en onbegrepen.

Ik beperk mezelf hoe ik echt wil zijn of wat ik echt wil zeggen, omdat ik me ga gedragen naar de verwachtingen van de mensen om me heen. De mensen hebben een bepaald beeld van me van hoe ik ben, van hoe ik verwacht wordt te zijn of te reageren in bepaalde situaties. bewust of onbewust doe ik van me verwacht wordt om mensen om me heen tevreden te stellen. Ik krijg het gevoel dat ik de kans niet krijg om te doen wat ik wil, te zeggen wat ik wil, gewoon om me te verklaren en mezelf te zijn. alsof ik opgesloten zit met men eigen gedachten en verder niemand bereik. Ik wil me tot niemand opdringen, het zou gewoon fijn zijn dat er echt eens iemand naar me luistert en ik naar andere mensen kan luisteren. Wel dat is uiteindelijk ook het doel van deze blog om me zelf open te stellen en stap voor stap mijn vragen en gedachten te verklaren en te delen met mensen die het met mij willen delen.

Ik verwacht geen antwoorden of bevestigingen. Op zich zijn er geen verwachtingen. alleen het filosoferen met anderen en gedachten uitwisselen is men enige doel. het lijkt me fascinerend om me geest te verruimen meer kennis en inzicht op te doen, want dat is net denk ik wat ik wil bereiken door het te delen met anderen die me een tegen argument geven, zodat ik niet in men eigen wereld vol zelfverklaarde waarheden blijf steken op men eentje. Voor mij staan alle deuren open, niets is waar of onwaar, alles is mogelijk, niets moet alles kan, alles mag! alles is bespreekbaar zo kan ik men zo gezegde kennis eens testen en in twijfel trekken. twijfelen is het begin van echte kennis volgens mij. ik hou van het denken en het filosoferen. Het is zo onbeperkt en onbegrensd en dat is nu net het fijne eraan, het houd niet op. Ik weet niet in hoe verre het zit met reacties op een blog, maar als je geinteresseerd bent en hierop een reactie kan en wil plaatsen voel je vrij zonder verplichtingen. Het zou me alvast een groot plezier doen, en zo ook kan ik verder aanvullen hoe en wat ik allemaal denk. Hopelijk is dit een begin van een fijn avontuur! Alvast bedankt hoor graag van je!